خوش آمدید - امروز : شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵
خانه » آرشیو برچسب: روابط عاشقانه

بایگانی برچسب ها: روابط عاشقانه

علت های روابط عاشقانه مخفیانه بین دختر و پسر

روابط دختر و پسر

دوستی دختر و پسر یعنی « ارتباطی که بین دو جنس مخالف وجود دارد و در این ارتباط محبت، صمیمیت، عشق و علاقه قلبی ویژه وجود دارد. »

در کل، می توان گفت که دوستی دختر و پسر آن رابطه‏ای است که صمیمانه و گرم و عمدتاً پنهانی باشد و از طریق دیدارهای مخفیانه، ارتباط تلفنی و.. . ایجاد ‏شود. در واقع وقتی احساس کردید در رابطه شما با جنس مخالف، چیزی وجود دارد که دوست دارید آن را از اطرافیان پنهان کنید، چه حس تان به طرف مقابل باشد، چه دیدارهایتان و چه جملاتی که بین شما رد و بدل می شود، بدانید که وارد یک رابطه دوستی شده اید.

اما دنیای امروز شرایطی را بوجود آورده که ممکن است شما در معرض خطر قرار بگیرید .گاهی پیشنهاد های فریبنده ای به شما بشود که بر طبق غریزه دوست دارید ، به آن جواب مثبت بدهید اما بهتراست با خودتان رو راست بوده و ببنید در انتها به دنبال چه هستید.

اصولا دوستی و رابطه با جنس مخالف به این دلایل ایجاد می شود :

_ کشش طبیعی

_ فراهم بودن زمینه دوستی

_ آزادی برای برقراری ارتباط

_ استقلال طلبی

_ شرایط روانی ،اضطراب، احساس تنهایی .

_ فشار گروه همسالان

اما اغلب برای اینکه خودشان را آرام کنند ، یک دلیل محکمه پسند عنوان می کنند و آن هم قصد ازدواج است.

یکی از بھانه ھای ارتباط بین پسران و دختران جوان، وعده ازدواج از طرف پسر است که معمولا با این وعده ھا، پسران با دختران ارتباط برقرار می کنند. دختر و پسر با طرح مسئله ازدواج با یکدیگر رفاقت کرده و سعی می کنند نیازھای عاطفی ھمدیگر را برآورده کنند. حقیقت امر این است که این وعده ھا در حد خیال باقی مانده و جامه عمل نمی پوشند.

وجود فکر ازدواج در بین دختران و پسران تنھا نوعی ساز و کار دفاعی برای ایجاد رضایت خاطر و رھایی از اضطراب است. اضطرابی که در اثر عمل خلاف قواعد و ھنجارھای خانواده و جامعه به وجود می آید. بھترین روش ایجاد ارتباط، عمل در پرتو اصول دینی است؛ که خانواده پسر از خانواده دختر خواستگاری کند و تحت نظارت والدین تحقیقات ادامه یابند و از خصوصیات ھمدیگر مطلع شوند.

نظر اسلام چیست؟

رابطه دوستى بین دختر و پسر

این نوع رابطه از نظر اسلام حرام است و قرآن دوستى بین دختر و پسر و این گونه روابط را نهى کرده است، زیرا عفت عمومى جامعه با این نوع روابط آسیب جدى می بیند و پایه هاى ازدواج و خانواده سست می شود و صدها مفسده اخلاقى براى دختر، پسر و جامعه به وجود می آید.

با توجه به شرایط خاص دوران جوانى و طولانى بودن دوران تجرد برخی از افراد و خطرات جدى تمایلات آشکار و پنهان غرایز نفسانى، لازم است پسران و دختران، روابط خود را از نظر کمّى و کیفى تحت کنترل قرار دهند و در سطح ضرورت حفظ کنند.

بنابراین، توصیه ما این است که به نکات زیر توجه کرده و حتماً به آنها عمل کنید :

۱ – اگر ضرورتى نیست، از ایجاد رابطه با نامحرم پرهیز شود و دختران در مقابل افراد نامحرم به جای رفتارى صمیمانه، رفتارى متکبرانه داشته باشند. در احکام شرعى آمده است که در غیر ضرورت، مکروه است که مرد با زن هم صحبت شود، مخصوصاً زن و مرد جوان. علت این است که چه بسا همین هم صحبت شدن ها غرایز جنسى افراد را تحریک و یک الفت و محبت شهوانى بین مرد و زن ایجاد کند و نقطه آغازى براى غوطه ورشدن در انحراف و فساد شود. به هر حال، انسان باید دقیقاً درون خود را بکاود و باطنش را عمیقاً مطالعه کند تا بفهمد که صحبت کردن با افراد نامحرم، چه ضرورتى براى او دارد.

۲ – در صورت ناچارى و ضرورت روابط با نامحرم، تا آنجا که به شکستن حریم احکام الهى منجر نشود، اشکالى ندارد. بنابراین، گفت وگو و نگاه هاى متعارف و بدون قصد لذت اشکالى ندارد.

اما لازم است که ارتباط در کلاس ها، به گونه اى باشد که کمترین اختلاط پدید آید و در معاشرت و گفت وگو، هنجارهاى شرعى زیر رعایت شود :

_ از گفت وگوهاى تحریک کننده پرهیز شود

_ از نگاه هاى آلوده و شهوانى خوددارى شود

_ حجاب شرعى رعایت شود

_ قصد تلذذدر کار نباشد

_ دو نفر نامحرم در محیط بسته تنها نباشند.

منبع : تبیان

در ارتباط عاشقانه با همسرتان این باورهای غلط را فراموش کنید

باورهای غلط در ارتباط صحیح با همسر, روابط عاشقانه

تفاوت در دیدگاه مردان و زنان نسبت به برقراری رابطه با همسر، گاهی باعث بروز تعارضاتی می‌شود که می‌توان با چند تکنیک ساده از ایجادشان جلوگیری کرد. 
حتی مسائلی که زنان و مردان تمایل دارند درباره آنها صحبت کنند نیز با هم متفاوت است. به عنوان مثال مردان تمایل دارند درباره موضوعاتی صحبت کنند که زنان نسبت به آن اطلاعات کمتری دارند، و از این طریق به آنها اثبات کنند که بالاتر و برتر هستند. علت این مسئله هم به مسائل تربیتی برمی‌گردد و این نکته که مردان گمان می‌کنند، به دنیا آمده‌اند تا قدرت و برتری خود را ثابت کنند. آنها حتی در ارتباط با همجنسان خود به سراغ بحث‌هایی می‌روند که دیگران نسبت به آن دانش کمتری دارند.
زنان اما در هنگام بحث و یا صحبت کردن، به دنبال نشان دادن برتری خود نیستند، آن‌ها یا درد دل می‌کنند و یا مسائل مربوط به زندگی زناشویی‌شان را مطرح می‌کنند. 
تفاوت دیگر زنان و مردان، در هنگام مقابله با مشکلات است. مردان در مقابل بروز مشکلات سریعاً به دنبال راه‌حل می‌روند. احساس ناجی بودن در مردان بسیار قوی است و حتی در فیلم و سریال‌ها بسیار دیده‌ایم که تا مشکلی پیش می‌آید، مردی همچون یک ناجی افسانه‌ای در صحنه ظاهر می‌شود! اما زنان تنها دوست دارند درباره مشکلشان صحبت کنند، اینکه چرا به وجود آمده، و چه احساسی نسبت به آن دارند. 
پس اگر ما بدانیم این تفاوت‌ها، ویژگی‌هایی هستند که در هر دو جنس وجود دارند، دیگر در برابر آنها جبهه‌گیری نمی‌کنیم و این باعث می‌شود بتوانیم بهتر زندگی کنیم
در ایجاد یک ارتباط درست و موثر، باورهایی دخیل‌اند که می‌توانند به صورت یک عامل ممانعت کننده عمل کنند
_ یکی از این باورها این است که هر کدام از طرفین گمان کند حق با خودش است و دیگری را مقصر بداند. این باور نادرست باعث می‌شود رابطه‌ محکم و صمیمانه‌ نباشد، چون یکی از زوجین یه طور کامل حق را به خودش می‌دهد و خواسته‌ها و نیازهای خود را در اولویت قرار می‌دهد. 
_ باور نادرست دیگر این است که بعد از مدتی که از زندگی مشترک بگذرد، طرفین این باور را در خود پرورش می‌دهد که همسرشان حالا دیگر با تمام خصوصیات و ویژگی‌های آنها آشنایی دارد پس لازم نیست هرگاه احساس ناخوشایندی نسبت به او پیدا می‌کنند، آن را بیان کنند زیرا همسرشان باید در یک نگاه آن را تشخیص دهد. اما این درست نیست! همسران همیشه نمی‌توانند ذهن هم را بخوانند. بیان احساسات در هر لحظه لازم است. چه در ابتدای زندگی و چه بعد از گذشت سال‌های طولانی. به علاوه این باور غلط باعث کم شدن و کم رنگ شدن روابط می‌شود. همسران به جای حرف زدن توقع دارند، درک شوند و این به ارتباط‌شان آسیب می‌رساند. 

پس علاوه بر شناخت، از بین بردن باورهای نادرست نیز به بهبودی روابط، کمک شایانی می‌کند و باعث می‌شود صمیمیت و توجه جای بی‌توجهی و سکوت را بگیرد.

منبع : mojarradha.astanemehr.ir

چه کنیم که زندگی عاشقانه و آرامی داشته باشیم ؟

http://www.campfa.ir/wp-content/uploads/2013/12/btowR3cRP4Ma2S7Y.jpg

 

کم توقع باشیم؛ از همسرمان آن قدر انتظار داشته باشیم که بتواند به انتظارات پاسخ دهد.

گذشت کنیم؛ مطمئنا زندگی بدون خطا نیست و هر کدام از ما دچار اشتباهاتی می شویم و با گذشت می شود زندگی شیرین تری داشت.

  این را قبول کنیم که او با یکسری عادات و خوی ها بزرگ شده است و راحت نمی تواند آنها را کنار بگذارد. به او فرصت دهیم.

  به خاطر همسر خود کمی از مطالب مفید و روانشناسی استفاده کنیم؛ چرا که ما تجربه کافی را در اوایل زندگی نداریم.

  قدر حال را بدانیم شاید فردا دیگر دیر باشد.

  این را خوب درک کنیم که می توانید بهترین لحظات رو با همسر خود داشته باشیم؛ هیچ کس نمی تواند جای همسرمان رو بگیرد.

  صبور باشیم؛ اگر رفتار همسرمان را خوشایند نمی دانیم بهتر است با حوصله و تأمل و در شرایط مناسب او را از چگونگی رفتارش آگاه کنیم.

  منطقی رفتار کنیم؛ مسایل را منطقی و درست بررسی کنیم و به جای منافع شخصی، مصالح زندگی مشترک را در نظر بگیریم و بی طرفانه قضاوت کنیم.

  مثبت نگر باشیم؛ با بیاد آوردن لحظات شیرین زندگی بدبینی را از خود دور کنیم، به رفتارهای خوب همسرمان بیشتر بیندیشیم و جنبه های خوب زندگی را فراموش نکنیم.

  یکدل باشیم؛ درک متقابل موجب ایجاد تفاهم می شود و یکدلی به وجود می آورد.

  ارتباط کلامی و عاطفی خود را حفظ کنیم؛ سعی کنیم با همسر خود درباره ی مسائل مختلف گفتگو کنیم. صحبت کردن بهترین راه آگاهی از افکار و احساسات همسر می باشد.

  با یکدیگر مهربان باشیم؛ همسرمان را جزئی از وجود خود بدانیم، محسناتش را بازگو کنیم، برایش خوبی بخواهیم و در راه کمک به همسرمان تمام تلاش خود را به کار ببریم. با مهربانی می توانیم مالک قلب های یکدیگر باشیم و رابطه ی گرم و صمیمی برقرار کنیم.

  محبت پذیر و قهر گریز باشیم؛ منش توأم با مهربانی و دوری از قهر و کینه صفت همسران فداکار است. تلاش کنیم که آیینه ی زندگیمان شفاف و بدون غبار کدروت باشد.

  سعی کنیم همدیگر را در کارهایی که در دست انجام داریم تشویق کنیم؛ چراکه هیچ کس مثل زن و شوهر نمی توانند مشوق هم باشند.

  راستگو باشیم؛ صداقت و راستی از بهترین سرمایه های زندگی مشترک است. هرگز نباید به دروغ و نیرنگ متوسل شویم حتی اگر حقیقت به نفع ما نباشد. فراموش نکنیم که دروغ پایه های زندگی را سست می کند.

  محیط خانواده را با صفا کنیم؛ فضای عاطفی خانواده باید چنان مطلوب و دوست داشتنی باشد که همسرمان در آن احساس رضایت خاطر کند و از امنیت روانی برخوردار باشد.

  به نیازهای همسرمان توجه کنیم؛ رفتار دلنشین و توأم با متانت موجب می شود او خواسته های خود را به راحتی بیان کند.

  بهداشت روانی همسر را تأمین کنیم؛ در سایه ی سلامت جسمی و روانی می توانیم به هدف های خود برسیم، بنابراین باید به رفتار او توجه نماییم و از افسردگی و خمودگیش جلوگیری کنیم.

  با یکدیگر مشورت کنیم؛ هر یک از زوجین باید حق داشته باشند نظر و پیشنهاد خود را بیان کنند. با مشورت کردن، راه رسیدن به زندگی سالم کوتاه تر می شود.

  قدرشناس باشیم؛ از همسرمان به خاطر انجام وظایف، مسئولیت ها و همکاری هایش قدردانی کنیم برای ابراز سپاسگزاری و تشکر به کلمه های خاصی نیازمند نیستیم!

  احساس مسئولیت داشته باشیم؛ زن یا شوهر باید خود را در مقابل کاری که برعهده گرفته اند متعهد بدانند و از انجام دادن آن شانه خالی نکنند.

  سعی کنیم حرمت هم را همیشه رعایت کنیم. حتی موقع دعوا !

  خوش قول باشیم؛ برای حرف ها و قول های خود ارزش قائل شویم و خود را در مقابل آنها مسئول بدانیم چون خوش قولی نشانه ی احترام به خود و همسر است.

  سلایق و علایق او را بدانیم تا با این کار به او بگوئیم که چقدر برایمان مهم است؛ در بسیاری از موارد زن وشوهر از هم توقع دارند که او را خوب بشناسد و بدانند که او چی دوست دارد.

  خود را به جای همسرمان بگذاریم؛ دنیا را از دریچه ی نگاه او ببینیم و از خود بپرسیم : “اگر من جای او بودم چه می کردمâ€

  سختی ها و مشکلات محیط کار را در حد ضرورت با همسرمان در میان بگذاریم؛ هم فکری بار مشکلات را سبک تر می نماید.

  روابط زناشویی را بسیار مهم بدانیم؛ عدم توجه به این روابط موجب ایجاد مشکلات مختلف خانوادگی، روحی و روانی برای هر یک از طرفین می شود و زندگی را با خطرهای جدی روبرو می کند.

  به همسر خود بگوییم که من به خاطر عشق به تو همه ی سختی های زندگی مان را می پذیرم چنین جملاتی باعث دلگرمی او می شود.

  همدیگر را آرام کنیم؛ روزها همیشه بدون مشکل نیستند و شرایط سخت از زندگی جدایی ناپذیر است. اگر یک روز همسرمان عصبانی بود باید سعی کنیم او را آرام کنیم و بر عصبانیت او نیافزاییم.

  با متانت و صداقت قبول کنیم که در بعضی از کارها همسرمان شایسته تر است.

  با جملات زیبا از همسر خود دلجویی کنیم؛ یک جمله ی شورانگیز می تواند طوفانی از خشم و غضب و نفرت را خاموش کند و بنای زندگی را از خطرات گوناگون دور سازد.

  برای سخن و پیشنهاد همسرمان احترام قائل شویم و خود را عقل کل ندانیم. باور داشته باشیم که همیشه همه چیز را همگان دانند.. فرمان ندهیم؛ نباید خانه را به پادگان تبدیل کنیم، متوجه باشیم که خانه کانون عشق و محبت است نه محل یکه تازی و خشونت.. از ازدواج خود اظهار پشیمانی نکنیم؛ زندگی و روابط خود را با دیگران مقایسه نکنیم و از یاد نبریم که زندگی هر کسی مطابق سلیقه و عقل و درایت او اداره می شود.

  روی نقاط ضعف همسر خود انگشت نگذاریم؛ هر فردی ممکن است در موارد مختلف دچار ضعف باشد آشکار کردن و بزرگ جلوه دادن این نقاط ضعف موجب ایجاد کدورت می شود. هرگز نباید از نقطه ضعف ها به عنوان اسلحه ای برای سکوت یا شکست دادن همسر استفاده کنیم.

  مقابله به مثل نکنیم؛ از رفتارهای تلافی جویانه بپرهیزیم و سعی کنیم به جای مقابله به مثل، رفتار مناسب را به او یادآوری نماییم.

  مقایسه نکنیم؛ با مقایسه، هم همسر خود را از خود ناراحت می کنیم و هم زندگی را برخود سخت می گیریم اما باید بدانیم که تمام انسان ها نمی توانند شبیه هم باشند.

  سعی کنیم در هر زمانی جویای حال همسر خود باشیم؛ این امر باعث می شود تا حس اهمیت زن وشوهر برای هم بیشتر شود.

  روزهای خوب با هم بودن رو به یاد هم بیاریم؛ این امر باعث می شود تا روز های با خاطرات تلخ راحتتر فراموش شود.

  شنونده ی خوبی باشیم؛ هنگامی که همسرمان با ما صحبت می کند حتی الامکان به چشمان او نگاه کنیم و یا با اشاره و سرتکان دادن نشان دهیم که به حرف های او توجه داریم.

پیشنهادهایی برای داشتن یک رابطه عاشقانه

http://www.campfa.ir/wp-content/uploads/2013/12/btowjKyMXVnwz4lY.jpg

 

چند نفر از ما یاد گرفته ایم که چگونه یک ارتباط عاشقانه برقرار کنیم؟ کجا یاد گرفته ایم؟ در خانه؟ در مدرسه؟

ایجاد روابط مستحکم یک علم و هنر است. عناصر رابطه صمیمانه به طور انتزاعی در ذهن ما شکل گرفته است اما به سختی می توانیم آنها را به صورت کاربردی در روابط و دوستی های خود به کار ببریم. ما در این مقاله راهکارهایی را برای موفق شدن در برقراری رابطه عاشقانه با همسرتان ارائه می کنیم :

۱ –  یک محیط آرام و امن ایجاد کنید، جایی که در آن بتوانید به یکدیگر اعتماد کنید و آزادانه و بدون ترس با یکدیگر مشارکت داشته باشید
هرگز آشفته نشوید، حتی اگر لازم است برای متوقف کردن خود دستتان را روی دهان خود بگذارید. یادبگیرید که منصفانه و با آرامش دعوا کنید. به یکدیگر القاب و برچسب های منفی نسبت ندهید. تهدید نکنید. زمانی که می دانید لازم است، عذرخواهی کنید. اگرخیلی عصبانی هستید و نمی توانید گوش دهید، حرف زدن را متوقف کنید. به اتاق دیگری بروید، فضایی را برای خودتان در نظر بگیرید و شروع به تنفس عمیق بکنید.
به یاد داشته باشید : همسر شما دشمن نیست.

۲ – واقعیت ها را از احساسات جدا کنید
چه باورها و احساساتی در طول کشمکش شما را تحریک می کند؟ از خودتان بپرسید: آیا چیزی در گذشته من وجود دارد که در نوع نگاه من به موقعیت های فعلی زندگی ام اثر بگذارد؟ پرسش کلیدی که می توانید از خودتان بپرسید، این است: این مربوط به او می شود یا واقعا مربوط به من است؟ حقیقت واقعی چیست؟
بعد از آنکه توانستید واقعیت را از احساسات تمایز دهید، قادر خواهید بود همسرتان را با وضوح بیشتری ببینید و بهتر اختلافات و تعارض ها را حل کنید.
۳ – با بخش های مختلف خودتان ارتباط برقرار کنید
هر کدام از ما یک صدای منفرد نیستیم بلکه بیشتر شبیه یک ارکستر با صداهای مختلف هستیم.
ذهن شما چه می گوید؟
قلب شما چه می گوید؟
بدن شما چه می گوید؟
فطرت شما چه می گوید؟
برای مثال ذهن من می گوید: ” در نهایت او را ترک خواهم کرد.” اما قلبم می گوید: ” من واقعا او را دوست دارم.” به خودتان اجازه دهید بخش ها یا صداهای مختلف شما همزمان باهم وجود داشته باشند و با یکدیگر صحبت کنند . با این روش یک پاسخ دریافت خواهید کرد که از خود واحد و همه جانبه تان برآمده است.
۴ – شفقت را در خودتان ایجاد کنید و آن را پرورش دهید
تمرین کنید که به خود و همسرتان بدون قضاوت بنگربد. بخشی از شما ممکن است قضاوت کند اما شما نباید با این بخش همانندسازی کنید. قضاوت کردن درهای بسته ایجاد می کند. نقطه مقابل قضاوت، شفقت و مهربانی است. زمانی که شما مهربان هستید، گشوده و در ارتباط هستید . در این شرایط برقراری یک گفتگوی دونفره و حمایت کننده نیز بسسیار آسان تر خواهد بود. هر چقدر که بیشتر یاد بگیرید با شفقت به همسرتان نگاه کنید، قدرت بیشتری خواهید داشت به جای واکنش های آنی، پاسخ خود را انتخاب کنید.
۵ – یک “ما” خلق کنید که بتواند هر دو “من” را در کنار یکدیگر جمع کند
پایه و اساس یک ارتباط رشددهنده ، حمایتگر و بالغانه توانایی جداشدن و مرتبط شدن است. در روابطی که در آن وابستگی ناسالم وجود دارد، هر فرد بخشی از “خود” طرف مقابل را قربانی می کند. اما در یک رابطه سالم زمانی که افراد جدا و متصل می شوند، “من” هر فرد در ایجاد یک “ما” تلاش می کند.
وجود تفاوت بین شما و همسرتان یک امر منفی نیست. نیاز نیست که شما با فردی باشید که در تمام علائق و دیدگاه هایتان با او مشترک باشید. ما ممکن است گاهی از این بترسیم که تفاوت ها باعث ناسازگاری ما می شوند. اما این تفاوت ها اگر درست مدیریت شوند می توانند باعث هیجان زندگی شوند.

۶ – همسر ، شفای خود
انتظار نداشته باشید که همسرتان چاله چوله های احساسی شما را پر کند و شما هم تلاش نکنید که این کار را انجام دهید. هر یک از ما در نهایت می توانیم تنها خودمان را نجات دهیم. اما همسر شما می تواند در زمانی که شما روی خودتان کار می کنید از شما حمایت کند و شما هم همینطور. در حقیقت زندگی در یک رابطه عاشقانه به خودی خود شفابخش است.
۷ – زمانی که از موضوعی مطمئن نیستید ، سوال کنید
خیلی وقت ها پیش آمده که درباره معنای رفتار همسرمان تفاسیر و داستان های متعددی می سازیم. برای مثال: “او به من توجه نمی کند، حتما مرا دوست ندارد” . بهتر است در مواقعی که ذهنتان شروع به منفی بافی می کند ، مکالمه ای را با همسرتان آغاز کنید و در کمال آرامش و بدون سوالات بازجویانه از او خواهش کنید معنای رفتارش را برایتان توضیح دهد. در این زمینه مراقب باشید که هرگز از کلمه پرسشی “چرا” استفاده نکنید. به جای آن بگویید: “چه شد که …؟”

۸ – زمانی را به رابطه تان اختصاص دهید
فرقی نمی کند شما که هستید و چه شغلی دارید. همه ما نیاز به پروراندن ارتباطات خود داریم. مطمئن شوید که برای بهترشدن رابطه عاشقانه خود برنامه ریزی کرده اید. این برنامه ریزی شامل تعیین زمان و فعالیت های لذت بخش برای شما و همسرتان است. زمانی را در هر روز به این اختصاص دهید که تمام وسایل الکترونیکی و کامپیوتری (تلویزیون، رادیو، رایانه، موبایل و …) را خاموش کنید و در آن زمان با یکدیگر ارتباط داشته باشید.

مانند یک باغبان، هرچه بیشتر به رابطه تان توجه و رسیدگی کنید، رابطه تان بیشتر و بهتر رشد خواهد کرد.

 

منبع:سیمرغ

  • خرید ساعت مچی خرید پستی انواع مدل های بروز ساعت مچی های زنانه و دخترانه http://www.amazing.ir/1394/04/04/wristwatch-new/